Hulp vragen is juist krachtig

Opvoeden, de meest uitdagende taak uit je leven.

Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat ik regelmatig momenten heb waarin ik ervaar dat opvoeden niet zo makkelijk is als het lijkt! Zoveel keuzes en twijfels of je het goed doet. Bij andere mensen gaat het ogenschijnlijk allemaal veel makkelijker, toch? Nee, dat is dus de grootste misvatting!

Voordat je kind geboren werd had je waarschijnlijk allerlei ideeën over hoe het zou zijn, de roze wolk. Ik wel namelijk. Die bleek toch net even iets anders te zijn dan verwacht. De realiteit is geen Libelle foto van een ideaal gezin en het ouderschap stelt je regelmatig op de proef. Het is naast al die bijzondere momenten ook gewoon keihard werken en ontdekken.

Tijdens mijn workshops delen ouders regelmatig openhartig hun struggles en daarmee slaakt iedereen een zucht. Het besef dat wij thuis allemaal onze hobbels en uitdagingen hebben en dat niet alles is wat het lijkt, geeft lucht.

Het ouderschap gaat over zoveel meer dan alleen maar wat opvoedtechnieken toepassen. Natuurlijk zijn er veel nuttige tips en manieren van aanpak, die zijn echt wel van belang. Maar besef dat opvoeden vooral gaat over de dynamiek tussen jou en je kind(eren) en welke thema’s er spelen binnen jullie systeem. Dat is veelal bepalend voor hoe dingen verlopen.

Als er iets is waarin je jezelf tegen komt is het opvoeden. Misschien een beetje extreem maar vergelijk het met Expeditie Robinson, iedereen wordt daar op de proef gesteld en ze komen zichzelf allemaal maximaal tegen. Wij hebben ook allemaal onze eigen overlevingsmechanismen oftewel karakterstructuren ontwikkeld tijdens onze jeugd. Dit maakt voor een groot deel uit van hoe wij ons presenteren aan de buitenwereld. Op het moment dat het uitdagend wordt zijn we geneigd om dieper in onze structuren te schieten. Doorgaans leverden deze je veel op toen je opgroeide, maar naar mate je ouder wordt beperken deze structuren je helaas meer dan je er profijt van hebt. Het zijn in feite maskers.

Iedereen heeft maskers, ook ik!

Voorbeeld: Ik groeide op in een gezin zonder vader, mijn vader overleed op jonge leeftijd. Daardoor had mijn moeder de zware taak om in haar up de kost te verdienen en ons op te voeden. Dat was een pittige taak. Mijn moeder was de oudste dochter van een groot gezin en haar taak was altijd helpen, jezelf wegcijferen en vooral niet zeuren. Mijn moeder is daardoor heel goed in verzorgen, maar het sociaal emotionele stuk een stuk lastiger voor haar. Ik was (en ben) een gevoelskind en mijn moeder meer een praktisch type. Ik leerde vooral om niet kwetsbaar te zijn en gevoel was ingewikkeld, ik ontwikkelde daarmee een “rigide” structuur. Goed presteren, niet kwetsbaar zijn en controle houden over gevoel was mijn manier om mij staande te houden.

Overigens wil ik wel duidelijk aangeven dat ik niets anders dan respect heb voor mijn moeder en dat het niet over goed of fout gaat.

Mijn rigide structuur was in die heftige tijd van opvoeden niet altijd handig en ik kon daardoor behoorlijk in de knoop liggen met mijzelf en mijn man. Want wat doe je als je kind zich laat zien op een manier die jij niet prettig vindt? Gedrag waar andere mensen een mening over hebben of erger nog, gedrag waar jouw pijnpunten aangeraakt worden? In mijn geval liet de oudste toen hij klein was overal figuurlijk het kaas van zijn brood eten. Laat dat nu het tegenovergestelde zijn van wat ik deed met mijn rigide structuurtje, bingo! Hier lag dus voor mij een groeipunt, het durven toelaten van kwetsbaarheid. Gelukkig heb ik hier stappen in kunnen zetten en ben ik mij bewust wanneer ik in mijn structuur dreig te schieten. Dit geeft mij enorm veel ruimte als mens en ik ben dankbaar dat ik deze inzichten nu heb.

Het meest uitdagende is dus wanneer jouw pijnpunten aangeraakt worden of als er oordeel van buiten af is. Dat merk ik uit alle gesprekken met ouders op. Hulp vragen bij opvoeden voelt vaak als falen en liever lossen we het zelf op. Maar hoe onlogisch is deze gedachte? Voor alles doen we een beroep op experts maar bij het belangrijkste in ons leven vinden we dat we het zelf moeten kunnen, anders ben je een watje.
Hulp vragen is juist een teken van kracht! It takes a whole village to raise a child is niet voor niets een beroemde en wijze uitspraak. Als makelaar je eigen huis verkopen blijkt toch een stuk lastiger dan gedacht, als dokter je eigen diagnose stellen ook, bij opvoeden is het net zo. Je zit er zelf midden in en overzicht krijgen is door de wirwar van emoties lastig.

Om deze reden coach ik graag ouder en kind. Uit ervaring blijkt dat ouder-coachsessies enorm veel inzicht en overzicht geven. Door deze verworven inzichten sta je steviger in het opvoeden en snap je beter welke thema’s spelen en hoe hier mee om te gaan. Daarnaast zijn de kindercoach sessies altijd enorm positief en veren kinderen hier letterlijk van op, met als eind resultaat dat ouder en kind lichter, vrijer en blijer in het leven staan.

Herken jij hier dingen in of ben je nieuwsgierig naar mijn coaching? Neem vrijblijvend contact op, je hoeft niet altijd een groot probleem te hebben om hulp te vragen.

neem contact op

liefs Elliëtte

 

Kom in contact