Het grote loslaten

Deze zomer heb ik als moeder de nobele taak om mijn zoons in vertrouwen los te laten. Loslaten is twee handen vrij zou je denken. Echter is loslaten vaak het lastigste stuk van opvoeden! Ik roep dit altijd tegen ouders die in mijn praktijk komen, maar nu mag ik het zelf maximaal gaan doen.

Lloret de Mar

Onze jongste zoon zit in Havo 5 en zal als alles goed gaat zijn diploma binnen gaan hengelen dit schooljaar. Hij is een vroege leerling en dat betekent dat hij 16 is als hij zijn diploma op zak heeft. Hij wil net als zijn grote broer ook gedaan heeft, op reis met vrienden. Hun bestemming? Lloret de Mar! Leuk he? Misschien schieten bij jou nu ook beelden door je hoofd van coma zuipende jongeren in een te krap appartementje, bij mij in ieder geval wel. Ik gun hem zijn reis en hij gaat ook zeker, maar ik vind het nogal wat. Met de andere moeders heb ik contact en gaan we voorafgaand aan de vakantie nog samen met de boys zitten om alles goed door te spreken. Daarna rest ons niets anders dan loslaten, gelukkig hebben we een groepsapp, lotgenoten support ;)

Sziget

Net bekomen van de reisplannen van onze jongste, meldt de oudste zich (18) bij mij. "Mam ik wil graag naar Sziget met mijn vrienden deze zomer, is dat oké?" Eerst dacht ik nog dat hij Sitches verkeerd uitsprak, maar al snel werd mij duidelijk waar het om ging. Sziget is een zeven dagen durend nonstop dancefestival op het Óbuda eiland in Budapest. Ineens zag ik Jan Versteegh weer voor mij met 3 op reis, hij bezocht het festival, één en al drank, drugs en woahh! "Leuk schat, zullen we het er even rustig over hebben?"

Ik ben maar even gaan googelen en het ziet er wel heel gaaf uit! Op de site staat: Sziget is meer dan een festival. Sziget is een eiland vol met muziek, cultuur, liefde en vrijheid! Nou schatje...eat your heart out.

Angst gedachten

Mijn god, we hebben ze beiden opgevoed en mogen vertrouwen op wat we ze meegegeven hebben. Maar de gedachten gebaseerd op angst dringen zich op. Als hij maar geen fatale pil slikt, als de jongste maar geen vechtlustige gek tegen komt, en ga zo maar door! Kortom het grote loslaten is gekomen. Ik mag vertrouwen op onze twee mannen. Ik gun ze een fantastische tijd en ik weet nog precies hoe gaaf ik het zelf vond destijds, alhoewel ik niet verder dan Texel kwam. 

Het besef is daar dat ze niet meer in een fris gewassen pyama met nat gekamde haartjes naast je zitten op de bank, ze zijn groot (1.95 en 1.90 mtr). Het zijn heerlijke jongens en we zijn enorm trots op ze. Vlieg maar uit! Maar fladder vooral weer heelhuids terug naar huis met een zak vol ervaringen. Stap één van het grote loslaten is een feit, het komt goed.

toch?

Hoe ervaar jij het loslaten?

Ik ben heel benieuwd of jij hier ook al midden in zit, of dat je het al gehad hebt? Wellicht zit jij nog in de heerlijke pyama fase en kun je je er nog niets bij voorstellen. Anyway, loslaten is een dingetje. Hoe goed kun jij loslaten?

 

liefs Elliëtte

 

contact

 

 

Kom in contact